Müslüm Taş

Yakmadı yüreğimi, gökteki güneş bile, Neler, neler söylerdi sahralar gelse dile. Micmer oldu yüreğim aşk yandı köz yerine Bir nefeste sön hadi, nolur Allah aşkına imrenmiştim Tebrizii’ nin aşkına, Şimdi ben bir sevdayla benzedim bir şaşkına, Gittiğin o yerleri Konya eyleme bana, İzin sıra geri dön nolur ALLAH aşkına… Dolaştığın yerlere bana Konya dediler, Aha da senin aşkın, aha dünya dediler, Suretimi gör diye birde ayna verdiler, Yüzüm sıra bana dön, nolur ALLAH aşkına. Gözünü çevir bana benden yana nazar et, Dirhem, dirhem olsa sev, gel sevdamı pazar et. Gömüleyim gönlüne, seni bana mezar et, Yüreğine beni göm, nolur ALLAH aşkına. Aşkından düçar oldum hapsolmuşum bağrına, Çağırsan gelmez miyim? Âşıklar diyarına. Şems gibi yanıyorum Mevlana’nın narına, Ney sesinden yana dön nolur ALLAH aşkına. Şemse vatan olmadı ne Bağdat ne de Şam’ı, Bana vatan olur mu? Hasretliğin diyarı, Vatan dediği yerde maşuka verdi canı, Sen vuslattan yana dön nolur ALLAH aşkına… Yüreğimdeki kuşlar, bir seferde uçtular, Hasretin yangın yeri ansızın tutuştular, Yokluğun azap verir, yüreğimi muştular, Cananımsın cana dön, nolur ALLAH aşkına… MÜSLÜM TAŞ